Computers in de Klas

'Hier heb ik niets aan!'

In de 'Kennisnet Nieuwsbrief Leerkracht PO' (Jaargang 08 nummer 09) die ik vrijdag mocht ontvangen, viel mijn oog op twee berichtjes die m.i. het één en ander met elkaar te maken hebben...

Hier heb ik niets aan! - essays over bruikbaar digitaal leermateriaal

"De titel van het boek 'Hier heb ik niets aan' geeft in één simpele uitspraak een van de meest weerbarstige barrières weer die verdere integratie van ict binnen het onderwijs in de weg staat. Het probleem: leraren willen meer gebruik maken van digitaal leermateriaal, er is ook steeds meer materiaal beschikbaar, maar nog steeds vinden leraren en schoolleiders het aanbod niet bruikbaar.
Waar ligt de oorzaak van dit probleem en welke maatregelen zouden we moeten treffen om te voorzien in de behoefte aan bruikbaar digitaal leermateriaal in het onderwijs? Kennisnet heeft experts uit verschillende disciplines uitgenodigd een antwoord te geven op deze vraag." Lees verder op Kennisnet Digitaal leermateriaal >>

en

Inventarisatie digitaal leermateriaal PO nu online

"Docenten willen steeds vaker digitaal leermateriaal inzetten in het onderwijs. Er bestaat al veel materiaal, maar dit is niet goed te vinden. Kennisnet is in opdracht van het ministerie van OCW een inventarisatie gestart naar beschikbaar digitaal leermateriaal.
De inventarisatie heeft lijsten opgeleverd van bronnen van bruikbaar digitaal leermateriaal. Leerkrachten en docenten hebben hiervoor bronnen aangeleverd. Ook is digitaal materiaal van commerciële en niet-commerciële aanbieders toegevoegd." Lees verder op Kennisnet Digitaal leermateriaal >>

Nu ben ik geen expert - ik ben slechts een doodgewone schoolmeester - maar zelfs ik weet nòg wel een oorzaak voor het probleem genoemd in de tekst bij 'Hier heb ik niets aan'.

In april van dit jaar schreef ik in het berichtje 'Inventarisatie digitaal lesmateriaal PO' o.m. over een wens, een droom...

"Zou mijn droom toch werkelijkheid worden..??? Eén grote database voor al het digitale leermateriaal voor het PO..? Nooit meer zoeken op allerlei websites naar materiaal voor je lessen... Wat zal dat een tijdwinst opleveren..!! Laat het werkelijkheid worden..! Dus.., invullen die vragenlijst!"

Inmiddels is die droom 'werkelijkheid' geworden. Kennisnet heeft het digitaal leermateriaal voor het PO inmiddels geïnventariseerd. De reden voor deze inventarisatie is duidelijk:

"Docenten willen steeds vaker digitaal leermateriaal inzetten in het onderwijs. Er bestaat al veel materiaal, maar dit is niet goed te vinden. Kennisnet is in opdracht van het ministerie van OCW een inventarisatie gestart naar beschikbaar digitaal leermateriaal." (Bron)

Zo'n inventarisatie is uiteraard nooit klaar: er verdwijnen websites met materiaal en er komen weer nieuwe sites bij. Dus deze inventarisatie is ook een 'dynamische' activiteit. Kortom: een hele klus.

Op de pagina 'Inventarisatie digitaal leermateriaal PO' staan alle schoolvakken (als 'link') keurig geordend onder elkaar.

Ik klik op 'Rekenen en wiskunde' en krijg dan het volgende te zien...

Ik heb alle bewondering en respect voor degenen die dit initiatief genomen hebben en het is ongetwijfeld een flinke en tijdrovende klus (geweest). Ik snap echter niet, waarom dit materiaal in 'Excel'-bestanden (die je online kunt bekijken en downloaden) is gezet. Sorry, mensen van Kennisnet, maar ik vind dit een beetje 'knullig'. Oké, op de site staat dat het "een voorlopig overzicht" betreft. Maar dat vind ik geen reden om het in een Excel-bestand te zetten. Bij de 'Inventarisatie digitaal leermateriaal VO' kan het kennelijk wel keurig netjes geordend en overzichtelijk op een 'web'-pagina gezet worden. Zie bijvoorbeeld de pagina voor het vak 'aardrijkskunde'. En ook hier staat de mededeling dat het om een "voorlopig overzicht gaat".

Maar goed, eens één van de Excel-bestanden bekeken (Rekenen en Wiskunde). Het volgende valt mij op...

• AmbraSoft heeft al geruime tijd Schoolpakket 0910. Er staat dus een verouderd pakket op.
• De eerste twee links werken niet (ik krijg een wit kruisje te zien). De overige links werken wel.
• Wat heb ik aan de link 'Overzicht YURLS'...???
  Ik ga toch zeker niet al de YURLS-pagina's van al die meesters en juffen (en dat zijn er nogal wat) afzoeken naar rekenmateriaal. Hoeveel tijd kost dat niet?
• En dat geldt ook voor de rest van de sites die er opstaan...
  Netwijs..?? Dat is toch een zoekmachine..? Waarom staat Meester Sipke, Davindi, e.d. er dan ook niet bij... Via deze zoekmachines kun je nl. ook veel 'rekenmateriaal' vinden.
• Er staan eigenlijk maar weinig links die rechtstreeks naar sites met 'rekenmateriaal' verwijzen. Een beetje 'spelen' met Google had vast nog veel meer 'reken'-sites opgeleverd.
• De link bij Internetwijzer Basisonderwijs verwijst naar een andere pagina en niet naar rekenen; dat is deze link. Tja, Internetwijzer Basisonderwijs is intussen wel vernieuwd.

En dan heb ik alleen nog maar het Excel-bestand 'Rekenen en wiskunde' bekeken. Voor de andere vakken heb ik niet eens de moeite genomen om de Excel-bestanden te openen. Maar ik vrees dat je hier hetzelfde tegenkomt. Toch heb ik nog eventjes bij 'Verkeer' gekeken. Hier trof ik een link aan naar 'Digibord op School'. Helaas, geen materiaal voor het vak 'verkeer', want de link naar 'verkeer' is helaas anders. Wat de link van 'Internetwijzer Basisonderwijs' betreft, precies hetzelfde. Voor 'verkeer' moet je hier zijn. Verder heb ik maar niet gekeken.

Het kost me minder tijd als ik meteen naar een goede zoekmachine ga, bijvoorbeeld Netwijs, Meester Sipke, Davindi, 8-12.info e.d. Of ik kijk op de pagina met zoekmachines voor kinderen (basisonderwijs), gemaakt door Harm Hofstede. Daar staan al die zoekmachines en hoef ik de 'zoekterm' maar één keer in te voeren.

Maar wellicht heb ik het allemaal verkeerd begrepen en snap ik misschien niet wat een 'inventarisatie' is. Volgens Van Dale is 'inventarisatie':

• in·ven·ta·ri·sa·tie de; v -s het opmaken vd inventaris
• in·ven·ta·ris de; m -sen 1 ergens aanwezige voorwerpen, goederen enz. 2 lijst daarvan

Dus 'een lijst maken van alle aanwezige items'... Nou, dat valt dus op de door mij bekeken Excel-bestanden een beetje tegen...

Op de vraag "Welke maatregelen zouden we moeten treffen om te voorzien in de behoefte aan bruikbaar digitaal leermateriaal in het onderwijs?" antwoord ik: één van de maatregelen is er voor zorgen dat digitaal leermateriaal snel en eenvoudig gevonden kan worden, maar dat is ondanks de goed bedoelde poging van Kennisnet nog steeds niet gelukt. Ik had de hoop dat Kennisnet met hun inventarisatie in deze behoeft zou voorzien. Helaas, jammer... Kennisnet heeft hier - denk ik - een kans gemist.

Ik zoek de materialen die ik nodig heb voor m'n lessen wel bij andere bronnen (Internetwijzer Basisonderwijs, Kinderpleinen, Digibord op school, Bordwerk.nl, enz. enz. Om er maar een aantal te noemen. Nee, het spijt me, maar wat de Excel-bestanden van Kennisnet betreft: hier heb ik niets aan!.

Ouders willen typeles op school...

Ik kan niet typen. Ik zeg het eerlijk. Ik heb vroeger op een typemachine met twee vingers 'leren typen' en met 'twee vingers'-typen doe ik ook nu nog steeds op mijn laptopje. Mij bevalt het prima en dat ik niet met tien vingers kan blindtypen is voor mij persoonlijk geen probleem. Maar... uit een bericht dat ik vandaag op Breekpunt.nl las, blijkt....

"Een peiling van Maurice de Hond voor nieuwe online typecursus TICKEN.NL legt de vinger op de zere plek. Slechts 6% van de scholen in het basis-onderwijs hebben blindtypen in het lessenpakket, terwijl bijna 4 op de 5 ouders dat wel wenselijk vinden..."

"Een grote meerderheid (72%) van de Nederlanders vindt dat typevaardigheid een basisvak op school moet zijn. Binnen de groep tussen de 30 en 50 jaar, de groep waarvan de helft jongere kinderen heeft, zijn zelfs bijna 4 op de 5 personen (77%) die mening toegedaan. Op dit moment is typen met 10 vingers echter nog steeds geen onderdeel van het curriculum op de Nederlandse basisscholen..."

De peiling dateert overigens van oktober 2009. Het volledige bericht is hier te lezen.

Ik vraag me af... - ik heb (nòg) geen mening - een cursus typen op school..?  In welke groep moet je dan daarmee beginnen..? Komt het er dan weer bij..? Het rooster in de bovenbouwgroepen is al vol genoeg. Wat moet je, wat kun je er voor 'laten schieten'..? De 'schrijfles' in een 'typeles' veranderen..? Hoe kom je aan bevoegde 'type-instructeurs'..? Wie gaat dat betalen..? En hoe organiseer je dat, als je maar drie pc's in de klas hebt..? Laat je de kinderen een gratis typecursus op het internet volgen o.l.v. de groepsleerkracht...? En.... zo heb ik nog veel meer (praktische) vragen...

Ik heb gezocht naar deze 'peiling', maar kon 'm nergens vinden. Wel stukjes in 'digitale kranten' en een berichtje op de site van Vives en ICT in School.

Ik ben nieuwsgierig naar je mening! Ben je voor of tegen typeles op de basisschool..? En uiteraard waarom..? Wie heeft er ervaring met typecursussen op school en hoe organiseer je dat dan..? Reageer a.u.b. eens op dit bericht...

Gerelateerde berichten...

• 12-10-2007: Leren typen doe je op de basisschool school..??

'Ik zag je propjes schieten...!!!'

Via mijn Google Reader gelezen op de website van Nu.nl. Het moet toch niet gekker gaan worden ;-) Enkele citaten uit dit berichtje ...

"Ouders kunnen binnenkort met een eenvoudig systeem zien of hun kinderen veilig op school zijn aangekomen en wat ze daar de hele dag doen..."

"... SchoolAware bestaat uit een computer met bluetooth in de klas. Kinderen wier ouders aan het systeem meedoen, krijgen een ontvanger met bluetooth. Zodoende kunnen ouders zien of hun kind in de klas is en wat hij aan het doen is..."

"... Volgens Khan en de twintig ouderparen met wie hij experimenteerde maakt dat gesprekken met de kinderen 's avonds thuis eenvoudiger. 'Ze kunnen bijvoorbeeld vragen hoe het ging met de rekentoets of waarom het kind in de pauze niet buiten ging spelen.'''

Lees het volledige berichtje op Nu.nl >>

En... ûh... kunnen ouders met dat 'systeem' ook horen wat er in de klas gezegd wordt..? En... ûh... hoe zit dat met de privacy... bijvoorbeeld - om maar eens wat te noemen - van de leerkracht die voor die groep staat... En... hoera!, weer stof genoeg om tijdens het wachten bij het schoolhek te bespreken: "Weet je wat jouw dochter gisteren tijdens de rekenles zat uit te spoken..? Jaahaaa, dat heb ik gezien via SchoolAware..!"

Persbericht: '4 miljoen bezoekers voor Kinderpleinen/Pleinderpleinen in 2009'

"De Startpagina 'Kinderpleinen.nl' bereikt binnen 1 jaar het record aantal bezoekers van 4 miljoen. De initiatiefnemer, voormalig leerkracht uit Stadskanaal, Just de Best is sedert 2004 actief binnen de site. Momenteel bestaat deze uit 1862 Pleinen waarop meer dan 85.000 linken verzameld zijn. In eerste instantie was de site bedoeld als startpagina voor het basisonderwijs maar gezien de vele Pleinen/onderwerpen is deze doelstelling achterhaald. Daarom is de site gesplitst voor volwassenen in Pleinderpleinen. De database is hetzelfde maar Pleinderpleinen.nl biedt meer mogelijkheden voor volwassen linken en onderwerpen.
Het aantal bezochte Pleinen overtreft alle verwachtingen want er zijn tot nu toe sinds januari 2009 meer dan 14.489.137 Pleinen opgevraagd. Het dataverkeer bereikt hierbij de 40050 gig. De site is gratis en wordt bekostigd uit de adverteerders en sponsoren. Door de vele bezoekers staan de Pleinen meestal ook hoog genoteerd in de bekende zoeksites als 'Google' en 'Bing'.
Dagelijks houdt Just de Best de site up-to-date en corrigeert de linken die of 'dood' of veranderd zijn. Regelmatig komen en ook nieuwe Pleinen bij. Vooral op educatief gebied is er zeer veel te ontdekken en te leren. De site is vooral een linkensite welke handmatig onderhouden en uitgebreid wordt. Kinderpleinen tracht men vrij te houden van geweld en seks en ook zo dat vooral de kinderen daar niet gauw terecht kunnen komen. Eigen materiaal vinden we oa. terug in de 147 Canonopdrachten. Hoewel de site overdag duizenden bezoekers telt, vinden we vooral in de avonduren zo’n 2/3 van het bezoekersaantal op de Pleinen terug."

Just, van harte geluk gewenst met dit grote aantal bezoekers!

Weer terug in de tijd

Gisterenmiddag was er een soort van 'storing' in de meterkast van de school. Er moest zelfs een monteur bij komen om de boel weer in bedrijf te stellen. Rond 15:00 uur ging de stroom eraf. Het grappige was dat de verlichting in m'n lokaal uitgevallen was, maar m'n digibord het deed! Om 15:00 uur de computer en m'n digibord uitgezet. Rond 15:30 uur deed de verlichting in de klassen het weer. De monteur kwam alles nog even controleren en ja: alles was oké...

Vanmorgen wilde ik m'n digibord opstarten ... Alles werkte, behalve ... het SmartBoard. De software kon het digibord niet herkennen ... Dus ...

Wéér het oude verrijdbare krijtbord uit de berging gereden en weer 'draait' alles op krijtjes en een bordenwisser. Gelukkig had ik die attributen nog in de kast liggen. Voor noodgevallen ...

Vanmiddag heeft onze ICT-er geprobeerd het digibord weer een de praat te krijgen. Helaas ... het lukte niet. Dus de monteur van het digibordenbedrijf weer gebeld. En nu maar wachten. Hopelijk komt ie gauw! De fotootjes heb ik vanmiddag in m'n lokaal genomen.

Gerelateerde berichten ...

• 26-05-2009: Schade noodweer: digibord doet 't niet...
• 01-06-2009: Is dat nou antiek..?

Mobiele telefoon voor vijftigplussers

Ooit heb ik bij Albert Hein voor weinig geld een Nokia gekocht. Ik heb er de 'simlock' uit laten verwijderen en er mijn 'prepay'-kaartje van T-Mobile in geprutst. Die kwam weer uit het GSM-metje dat ik had in het pre-Nokiaanse tijdperk. Het was - geloof ik - 'n LG met allemaal 'toeters en bellen', waarvan ik het gros niet gebruikte. Bovendien waren de toetsjes te klein (vond ik). Ik gebruik een gsm alleen om te bellen en soms een sms-je te versturen. Bij al die handelingen moet ik trouwens ook te veel nadenken; hoe gaat dat ook weer...? Al die dingen die een mobieltje volgens anderen zo 'makkelijk' maken zijn aan mij helaas niet besteed.

Mijn schoonzoon heeft een IPhone. Zit er de hele dag 'mee te spelen'. Een soort van 'verslaving'..??? Vroeger - toen ik nog rookte en het overal mocht - zat ik altijd met m'n pakje sigaretten te spelen en op een verjaardag of bij een vergadering legde je het pakje sigaretten op tafel.

Maar goed, op die IPhone zitten allemaal leuke opties, zoals internet, mailen, muziek, films en fotocamera en nog veel meer. Én.., je kunt er ook nog mee bellen. Maar ik hoef het niet. Voor mij geen muziek door een koptelefoontje. Ik heb een radio in de auto. Geen foto's met een telefoontje. Heb net een digitaal cameraatje gekocht. M'n mail lees ik thuis op m'n laptopje en internetten ook. Om te Twitteren heb ik zo'n ding ook niet nodig. Ik heb er geen enkele behoefte aan om via mijn GSM te twitteren dat ik op de markt een bloemkool en oude kaas heb gekocht. 't Zal de leeftijd wel zijn. Ik behoor tot de generatie die vroeger op de tv naar 'Dappere Dodo' keek en na afloop naar 'tante Hannie' zwaaide.

Maar nu kom er - naar mijn idee - iets nuttigs op de markt. Ik las het gisteren op de website 'Het': 'Seniorentelefoon'. 'Het' verwees weer naar 'TZ.NL': T-Mobile gaat seniorenmobieltje in verkoop zetten ...

"Veel oudere mensen willen een mobiele telefoon die net zo eenvoudig te bedienen is als een huistelefoon. Samen met T-Mobile kunnen wij dat nu bieden. De emporiaTALKpremium reduceert mobiele communicatie naar de essentie. Je raakt niet verstrikt in de menustructuur van de telefoon want alle functies kunnen worden benaderd via de grote knoppen aan de voor-en zijkant, waardoor het zeer overzichtelijk en gebruiksvriendelijk wordt. Ouderen willen vaak telefoongesprekken voeren en dat is exact wat emporia in samenwerking met T-Mobile nu kan bieden." Aldus Koen Delaet, Country Manager van emporia Telecom Benelux.." (Bron)

Dit toestel (zie plaatje) is gratis in combinatie met een abonnement.

Als ik weer eens in de stad ben dan ga ik toch eens naar de T-Mobile winkel. Ik wil dat 'ding' wel eens in mijn hand houden en uitproberen. En misschien ben ik dan wel zo onder de indruk ervan, dat ik er eentje aanschaf ...

Waar is m'n 'To do'-lijstje..?

'To do'-lijstjes, 'Te doen'-lijstjes, 'Taken'-lijstjes, 'Klussen'-lijstje... Geef zo'n lijstje maar een naam. Het komt allemaal op hetzelfde neer: dingen opschrijven die je allemaal moet doen. Ik ben er al heel lang geleden mee begonnen; op de middelbare school. Huiswerk en proefwerken werden in 'stukjes' gehakt en die stukjes kwamen op het 'Te doen'-lijstje te staan. Er kwamen 'week-lijstjes' en 'maand-lijstjes. Idem op de Kweekschool (nu Pabo).

Tijdens de 40 jaar dat ik in het onderwijs werkzaam ben lag en ligt mijn werktafel thuis en bureau op school vol met briefjes waarop de dingen die ik moest en moet doen. Ik heb cursussen 'time management' gevolgd, ooit zelf een aantal artikeltjes geschreven over timemanagement en ben zelfs ooit bezig geweest met het ontwerpen en maken van een 'planningsysteem voor het basisonderwijs'. Ik heb het zelf gebruikt in de periode dat ik directeur van een basisschool was. Ik had het 'SPS' (School Planning Systeem) gedoopt. Werkte best wel goed. Jammer eigenlijk, dat ik nooit geprobeerd heb dit 'systeem' op de markt te brengen.

Tegenwoordig kun je allerlei soorten lijstjes elektronisch (digitaal) maken. Ik zie wel eens collega's een apparaatje uit hun zak halen. Met een soort stokje zitten ze dan op dat ding te tikken... Persoonlijk zweer ik nog steeds bij de papieren agenda. Gaat snel en in één oogopslag zie je wat je in enige week moet doen. Thuis maak ik dan - traditie getrouw - een 'Te doen'-lijstje n.a.v. hetgeen in mijn agenda staat.

Sommige mensen gebruiken 'To do'-lijstjes op hun pc. Er zijn prachtige programmaatjes voor. Ik heb een tijdje de agendafunctie van Outlook gebruikt. Maar ik vergat steeds in Outlook te kijken wat ik moest doen. Dus dat was ook geen succes. Op een gegeven moment printte ik een blanco lijst uit en vulde ik de lijst met pen in. Voor de zomervakantie printte ik een blanco agenda uit (ook Outlook), want mijn schoolagenda liep hier ten einde. Dus ook in de vakantie ontstonden er allemaal lijstjes... Tafel helemaal vol!

Toen ben ik eens gaan kijken bij het programma 'Remember The Milk'. Nou, je kan er erg veel mee doen. Het is gratis, min of meer in het Nederlands en webbased; dus de dingen die je moet doen staan online en zijn derhalve overal beschikbaar (als er tenminste een pc onder handbereik is). Handig dus! Je kunt het koppelen aan je Gmail, aan Google Agenda en iGoogle. Ik gebruik iGoogle, dus dat zou een leuke optie zijn. Je kunt 'Remeber The Milk' zelfs aan je mobieltje koppelen. Het programma is ook offline te gebruiken m.b.v. Gears (is toch van Google..?). Ze hebben zelfs een weblog; het 'Remember The Milk Blog'.

Maar ook bij 'Remember The Milk' heb ik de neiging - of beter behoefte - de digitale lijstjes uit te printen en op m'n tafel te leggen. Gewoon, omdat ik het dan kan zien (een helicopterview heb) en er zonodig à la minute wijzigingen in kan aanbrengen, ook op momenten dat m'n laptopje niet aan staat...

Enkele weken geleden las ik een artikeltje op Lifehacking.nl: 'Breng orde in je lijst met Eerstvolgende Acties'. Een lijst met 'Eerstvolgende Acties' is - zo las ik - niet hetzelfde als een 'To do'-lijst...

"Todo-lijst: Een lijst met Eerstvolgende Acties is géén todo-lijst. Een lijst met Eerstvolgende Acties is namelijk een stuk beter doordacht en veel verder gestroomlijnd. Zodat je echt lekker kunt werken. De gemiddelde todo-lijst is een verzamelbak waar van alles en nog wat in zit – dingen om te doen, vage plannen en projecten, deadlines die in de gaten gehouden moeten worden en noem maar op. Dat kan dus beter!"

Hoe je dan zo'n lijst van 'Eerstvolgende Acties' maakt, wordt in het bovengenoemde artikeltje beschreven.

Ik denk dat ik binnenkort uitgebreid ga kijken op de website 'Lifehacking in het onderwijs: Getting Things Done voor leerkrachten'. Gezien de titel zullen hier best wel zinnige dingen over 'Te doen'-lijstjes opstaan. Want voor mij zullen het - ondanks de vele digitale mogelijkheden - wel papieren lijstjes en agenda's blijven... Zal wel met de leeftijd te maken hebben... :-)

'n Storing in het geheugen...

Heeft het met de leeftijd te maken..? Of met de temperatuur van vandaag..? Ik weet het niet. In ieder geval: ik had vandaag een 'storing' in m'n interne geheugen...

Ik was vanochtend vroeg even op school. Ik moest nog het e.a.a. kopiëren voor a.s. maandag. Het was bloedheet in mijn lokaal. Het lokaal ligt op het noordwesten, dus dat betekent: 's middags de volle zon erop. Niet dat op dat vroege tijdstip de zon al in mijn lokaal schijnt, maar de hitte 'hangt' erin. Het leek wel een tropisch aquarium!

Ik had de computer - die m'n digitale bord aanstuurt - al een paar dagen eerder 'aangekoppeld'. Het spul draaide weer als een 'zonnetje' (hoe toepasselijk...). Ik startte de boel op, want ik moest nog een leerlingenlijst uitdraaien met de namen, adressen en telefoonnummers van m'n groep. Dus online naar de dus webbased leerlingen-administratie (in de 'cloud' zo gezegd). Inlognaam en wachtwoord ingevoerd en... mooi dus niet... fout wachtwoord! Nog een keer... weer het zelfde! Ik wist toch zeker...!!??  Eind van het verhaal is: ik heb de computer weer uitgezet. Het was me te heet en bovendien is dit slecht voor m'n bloeddruk... Vraag het morgenochtend wel even aan de ICT-er. Misschien heeft hij ergens een lijstje met wachtwoorden.

Thuis heb ik een kalenderblad gemaakt voor de kindjes. Ik heb een 'passende' kleurplaat gedownload van 'Schoolplaten.com' en die in een Worddocument 'geplakt' met twee lijnen eronder. Mogen ze hun naam en datum van hun verjaardag opschrijven. Twee gaatjes boven in het blad ponzen, lintje erin en aan de muur hangen. Heel simpel en waarschijnlijk niet origineel, maar altijd leuk...

En om nog even in de kleurplatensfeer te blijven. Van de week vond ik op de 'Onderwijsnieuwsdienst' een leuke kleurplaat met een egel met een rugzak vol met schoolboeken. Toch maar even een kopietje van gemaakt.

Vandaag heb ik er een leuk blad van gemaakt met de tekst "Welkom in groep 7a". Hebben ze wat te kleuren...  Waarom een egel..? Onze school heet De Egelantier; zodoende. Vond dat wel grappig (!?) Overigens: de egelantier is een bloem die in de duinen bloeit en de naam van de middeleeuwse Antwerpse Rederijkerskamer 'In liefde bloeiende'.

Ook vanmiddag een mailtje van onze ICT-er bij de post. Hij heeft een leuk plaatje ter verwelkoming van zijn kinders op de pagina van zijn klas op onze schoolwebsite gezet. Het is een CMS, vandaar. Dat plaatje heeft hij op school proberen op de site te zetten. Lukte niet! Hij kreeg geen 'tekst' in de 'editor'. Bij hem thuis lukte het wel; op een Apple laptop...!!! Snap jij dat..?? Bij mij thuis gaf de 'editor' ook geen problemen... (laptop met Windows XP). Morgen maar eens even kijken, als ik op school ben.

Morgenochtend drinken we om tien uur gezamenlijk koffie op school en worden de laatste zaken besproken t.b.v. het nieuwe schooljaar. Je kent dat misschien wel... Ik heb een grote slagroomtaart besteld met daarop de tekst "40 jaar meester en straks ook opa!" Ja, hardstikke leuk, m'n dochter is in blijde verwachting..!!

Na afloop van de 'koffie'-vergadering maar even de stekkers van de computers en het digitale bord uit de stopcontacten trekken. Er schijnt vrijdag een fiks noodweer te komen. Een ezel stoot zich niet voor een tweede keer aan dezelfde steen, zie de 'gerelateerde berichtjes' hieronder...

• 26-05-2999: Schade noodweer: digibord doet 't niet...
• 01-06-2009: Is dat nou antiek..?

Onbewust asociaal met een mobieltje...

Of deze...

Een mobieltje is makkelijk, maar moet zo'n ding dan aanblijven tijdens een vergadering... En dan wordt ie - inderdaad - op de tafel gelegd. Ik heb zoiets ook een aantal keren meegemaakt. Zelfs tijdens een teamvergadering op school (voor leerlingen zijn mobieltjes overigens verboden op school :-). Uiteraard lag de telefoon op de tafel en ging af met een knallende ringtone... Onbewust asociaal!! Of het gsm-etje zit in de tas en gaat dan plotseling af... Heel verbaasd wordt er dan gezegd: "Is dat de mijne...???". Rooie kop en vijf minuten zoeken in de troep naar het telefoontje dat maar door blijft 'loeien'. Op een vergadering (niet op school) waren tien mensen aanwezig. Op de tafel vier mobieltjes... "Ik ben lekker belangrijk..." Op die dingen zit toch ook een voicemail... Zet dat ding uit en stop 'm dan in je zak!
Of in de trein... Zit je lekker rustig een tijdschrift te lezen. Naast me zit een meisje van een jaar of twintig. Met een hoop kabaal gaat haar telefoontje ineens te keer. Daarna volgde een gesprek van zo'n twintig minuten... De hele wagon kon meegenieten... Interessant hoor. En zo kan ik nog wel meer voorbeelden noemen.

We kennen het begrip 'mediawijsheid'. Heel belangrijk! Maar soms denk is wel eens: "Zou 'media-etiquettte' hier ook een onderdeel van zijn...!"

Is dat nou antiek..?

Klein drama..! Mijn digitale bord doet het nog steeds niet sinds het noodweer van afgelopen maandagnacht. Nog steeds een hoogst irritant rood knipperend lampje. De bijbehorende pc werkt ook niet en een andere pc in de klas vertikt het ook. Ik heb nu nog maar twee werkende pc's in mijn lokaal. Probleem: waar moet ik nu op schrijven in afwachting van de mensen van de techniek..?

Ik heb aan onze concierge - meneer Bob - gevraagd het verrijdbare krijtbord uit de berging te halen. Welke berging? Dat wist ik niet meer. Ondertussen zocht ik naar de handleiding 'Gebruik van een krijtbord'. Nergens te vinden! Wat had je ook al weer voor een krijtbord nodig...? O ja... een spons, een bordenwisser en iets om op het bord te schrijven... Krijtjes!!!! Ik naar het magazijn. Daar moeten dergelijke zaken nog liggen...

Meneer Bob reed - geholpen door hulptroepen uit groep 8 - het bord mijn lokaal binnen. Daar stond het ding dan... links en rechts wat roestplekken op het frame, spinrag en een hoop stof. Dus de spons erop. O ja..., die moet je eerst nat maken.

Mijn leerlingen keken met grote ogen naar mijn verrichtingen... "Is dat nou antiek..?" vroeg een bijdehante leerling voorzichtig. Ik gaf geen antwoord en probeerde met een wit 'anti-dust'-krijtje iets leesbaars op het bord te produceren. Een krijsend gepiep... Koude rillingen over m'n rug. Het krijtje brak. De leerlingen werden onrustig en keken met enig medelijden naar mijn pogingen een som op het bord te schrijven. "Meester..., dat klopt niet!" waarschuwde een oplettende leerling.

Inderdaad, ik had een foutje gemaakt. Ik pakte de bordenwisser, trok een cirkel om de foute som en tikte met de wisser in het midden van het geschrevene... Er gebeurde niets! De som bleef - tot mijn verbazing - staan... Ik 'klikte' met met vinger op het bord... Géén reactie! Toen bedacht ik dat deze SmartBoard-truc op een krijtbord niet werkte. Hoe ging dat ook alweer op een krijtbord..? Er daagde iets. Ik pakte de bordenwisser, veegde ermee over de som én... bij iedere veeg verdween een stukje!

De moraal van dit verhaal... Als je iets nieuws hebt, gooi dan het oude niet direct bij het grofvuil. Het kan nog wel eens van pas komen..!

Lees ook...

• 26-05-2009 - Schade noodweer: digibord doet 't niet...

Plaatje van Roessinkkantoormeubelen.nl.

Zoeken naar 'Willem van Oranje'...

Ik heb vanmiddag eens gezocht naar wat 'digitaal leermateriaal' rond de persoon van Willem van Oranje. Dit in het kader van een les over 'de 80 jarige oorlog'. In de brochure van Kennisnet 'Handreiking Kwaliteit digitaal leermateriaal' (pdf) wordt 'digitaal leermateriaal' of 'digitaal lesmateriaal' nader omschreven...

"Een leerobject is een digitaal stukje leerstof dat kan bestaan uit verschillende componenten, bijvoorbeeld afbeeldingen, animaties, teksten, opdrachten, toetsen, etc. Leerobjecten kunnen hergebruikt worden en gedeeld worden met anderen. Met behulp van leerobjecten kunnen gebruikers zelf het leermateriaal samenstellen..."

Een leerobject is bijvoorbeeld (naar mijn idee) dit filmpje dat ik vond op YouTube:

Ik begon mijn zoektocht bij Google en gebruikte als zoekterm "Willem van Oranje" (inclusief de aanhalingstekens. Dit leverde circa 138.000 zoekresultaten op! Gelukkig stonden onder aan de eerste pagina zoekopdrachten verwant aan "Willem van Oranje". Twee leken mij geschikt: 'willem van oranje beeldenstorm' (circa 7180 resultaten) en 'alva willem van oranje' (circa 81.100 resultaten). Toen nog even gezocht op '80 jarige oorlog Willem van Oranje' Dit leverde circa 16.900 resultaten op.

Maar er zijn nog meer mogelijkheden...

• Meester Sipke: gezocht op "Willem van Oranje" "80 jarige oorlog". Resultaten 17.
• Netwijs.nl: Gezocht op 'Willem van Oranje' met 9 resultaten. Gezocht op '80 jarige oorlog':  1 resultaat.
• 8-12.info: Gezocht op 'Willem van Oranje 80 jarige oorlog'. Héél veel resultaten!!
• Internetwijzer Basisonderwijs: "Willem van Oranje": 15 resultaten en '80 jarige oorlog': 3 resultaten.
• Kinderpleinen.nl:
  • Beeldenstorm - Canon.
  • Tachtigjarige oorlog & 80 jaar.
  • Willem van oranje - Canon.
• Basislink.nl: Geschiedenis Ontdekkers en hervormers (1500 - 1700). Laatste update van deze site: 25 november 2007.

Goed, dan nog even rondgekeken op Kennisnet.nl...

• Davidi - Basisonderwijs - Geschiedenis.
  Gezocht op 'Willem van Oranje': 6 resultaten en op 'Tachtig jarige oorlog': 5 resultaten. Handig is dat je hier kunt kiezen uit diverse materiaal: vorm (website, document, video), vakgebied, doelgroep en materiaalsoort.
• Samenzoeken.nl leverde op 'Willem van Oranje' 141 resultaten. Ook deze zoekmachine beschikt over een aantal 'filters'.
• CONTENTcorner
  Hier kun je opgeven dat je iets zoekt voor het primair onderwijs, de taal en het aggregatieniveau (fragment, informatie-eenheid).
• Je kunt ook nog zoeken op Kennisnet zelf. Zie o.a. op de pagina 'Zoeken van leermateriaal'.

Ik moet even opmerken dat de zoekmachines 8-12.info en Davindi erg fijn werken!

Kennisnet heeft een website gemaakt over het maken en delen van digitaal leermateriaal. Hier zijn ook voorbeelden van digitaal leermateriaal in het basisonderwijs te vinden! Het zijn er twee...

• Eduadvies: Site met digitale content voor het basisonderwijs.
• Digitale school - Digilessen PO

Nou, als dat alles is wat de redactie van deze site heeft kunnen vinden... Ik kan dat lijstje nog wel langer maken. Ik zou zeggen... snuffel eens wat rond op dit blog!!

Ik vond ook nog een 'wizzard' om digitaal leermateriaal te vinden... Maar volgens mij staat dat ding niet meer op de site (?). Misschien vergeten de pagina te verwijderen..? Bij deze 'wizzard' staat het volgende te lezen...

"Via http://digitaalleermateriaal.kennisnet.nl is een schat aan leermiddelen en tools bereikbaar. Om de keuze tussen deze leermiddelen en tools makkelijker te maken, is een Wizard geïntroduceerd. U hoeft geen achtergrondinformatie door te worstelen, geen ingewikkelde keuzes te maken en kunt gewoon onmiddellijk aan het werk. Bovendien zijn de zoekschermen verbeterd en doorzoekt u nu met groot gemak een veelvoud aan interessante collecties. Handig voor drukbezette docenten, die wel willen profiteren van de kansen van digitaal leermateriaal, maar geen tijd hebben om zich urenlang in de materie te verdiepen.

Om u op een goede manier door de wizard te leiden, vragen we u om aan te geven of u werkt in het basisonderwijs, het voortgezet onderwijs of het middelbaar beroepsonderwijs. Ook kunt u kiezen voor 'eigenaar', als u eigenaar bent van een collectie met digitaal leermateriaal."

Vervolgens kies je dan voor 'Ik ben docent in het basisonderwijs'. En dan... tja..., zucht.... Gelukkig is dit op de huidige pagina's niet meer terug te vinden ;-)

Ik heb vorig schooljaar echt een les gemaakt voor mijn digibord over Willem van Oranje, de Beeldenstorm en het begin van de 80 jarige oorlog. Deze les heb ik gemaakt als een soort van 'illustratie' bij de les uit het geschiedenisboek. Hardstikke leuk... met filmpjes, plaatjes, vragen en noem maar op. Ik ben hier drie weekenden mee bezig geweest. Gelukkig heb ik dit jaar weer een groep 7, dus ik kan deze digitale les nog een keer gebruiken... Leuk dus dat zinnetje hierboven: "Handig voor drukbezette docenten, die wel willen profiteren van de kansen van digitaal leermateriaal, maar geen tijd hebben om zich urenlang in de materie te verdiepen." ;-) Vast geschreven door iemand die niet in het basisonderwijs heeft gewerkt!
Overigens, het maken van digitale lessen is hartstikke leuk, al kost het best wel een hoop tijd: geschikt materiaal zoeken en dan van en met dat materiaal iets maken waarvan je hoopt op een 'oooooh' van je leerlingen. Kortom: je kunt geen omelet bakken zonder de eieren te breken... Oftewel: iets goeds maken kost veel (vrije) tijd.

Kennisnet heeft overigens ook een 'Lessenmaker'...

"Met de Lessenmaker maken leerkrachten makkelijk en snel een nieuwe les. Doordat de les online beschikbaar wordt gemaakt, kunnen medeleerkrachten er ook gebruik van maken. Wilt u meer weten over wat de Lessenmaker is en hoe het werkt? U vindt op deze website meer informatie en u kunt de snelstart downloaden voor praktische uitleg."

Eendje...

Bodien (of eerlijk gezegd Bodiens moeder) had een jong eendje meegenomen... Om te laten zien aan de klas. Wat een schatje, toch..?

Twitteren met Mees' klas

Vorige week kwam ik via Twitter in contact met collega Maarten Hendrikx uit Vlaanderen die 'twittert' met de leerlingen van zijn klas. Ik vroeg hem of hij hierover een stukje wilde schrijven voor 'Computers in de Klas'. Maarten reageerde enthousiast en hieronder staat zijn inspirerende bijdrage, waarvoor zéér grote dank!!

Twitteren met Mees' klas

door Maarten Hendrikx

Ik heb de voorbije jaren al heel wat 'geëxperimenteerd' met ICT in mijn klas. Ik had als één van de eerste in onze school een eigen (Yahoo! Geocities) website, ik gaf leerlingen Hot Potatoes taken, ...

Een paar jaar geleden, na het lezen van een artikel in de Belgische krant De Standaard, ben ik met mijn klas beginnen podcasten. Aanvankelijk was dat niet meteen gestructureerd, we namen 'iets' op als we zin en tijd hadden. Tegenwoordig maken we echter toch wekelijks op donderdag een radioprogramma met de klas. Ik treed daarbij op als moderator en de leerlingen zorgen voor de inhoud in de vorm van moppen, raadsels, een quiz, stukje actualiteit uit de krant, ... Mijn leerlingen vinden dit heel leuk en vragen op maandag al wie wat mag doen op de podcast. De onderwerpen van de wekelijkse podcast zijn misschien niet altijd even educatief, maar ik denk toch dat het voor mijn leerlingen een meerwaarde betekent: spreken voor een publiek, luisteren naar elkaar, noem maar op...

In oktober 2008 ben ik dan beginnen 'twitteren' met mijn klas. Ik had reeds een paar maanden mijn eigen Twitter-account en vond het wel een leuk idee om er ook eentje aan te maken voor de klas. Ik communiceerde na de lesuren vooral met de klas via ons blog met daarop 'leuke links', aanvullingen bij de lessen of gewoon dingen die ik voor hen interessant vond. We hadden het in de klas bv. over de Chinese muur, dan zette ik 's avonds op het blog een kort stukje met extra info en foto's van de Chinese muur. 'Kort', want teveel lezen, dat doen mijn leerlingen niet graag :-)

En dan is Twitter natuurlijk ideaal, in 140 karakters een bericht plaatsen... Eén account voor de hele klas vonden alle leerlingen prima. Iedereen kende het paswoord en iedereen kon dus 'twitteren'. Natuurlijk heb ik wel één en ander moeten uitleggen. De spelregels van een sociaal netwerk uitleggen op het niveau van 11 - 12 jarigen: beetje op je taal letten want iedereen kan meelezen, geen al te persoonlijke gegevens, dat soort dingen.

Aanvankelijk zagen de leerlingen Twitter vooral als een chatbox. Dat heb ik natuurlijk wat moeten bijsturen. Twitter is geen chatbox. Je moet het meer zien als een soort bord waar je berichten kan achterlaten. Soms hangt dat bord er maar en soms wandelt er eens iemand voorbij, leest wat je hebt geschreven en besluit te reageren. Op die manier heb ik getracht hen dat min of meer duidelijk te maken.

In mijn klas geef ik de leerlingen punten waarmee ze prijsjes kunnen verdienen, kleine hebbedingetjes die ik her en der verzamel of aankoop. Punten krijgen ze bv. voor een goede overhoring, goed gedrag of als de aandacht in de klas wat dreigt te verslappen tijdens een les geef ik punten voor een goed antwoord, ...

Twitter is daarbij een zeer leuke aanvulling gebleken.  Zo nu en dan plaats ik een 'twittersnuffel' voor de leerlingen (Wie was JFK? Hoe diep is de Noordzee?). Vraagjes waarop ze het antwoord kunnen vinden op het internet. Voor een goed antwoord, krijgen ze punten die ik 's morgens in de klas aanduid op het scorebord. Dat vinden ze bij mij in de klas super! 'Meester, wanneer plaatst je de twittersnuffel?'. Als ik een euro kreeg voor iedere keer dat ik die vraag heb gehoord de voorbije maanden, ...

Problemen heb ik voorlopig nog niet gehad. Ik heb wel de account van de leerlingen op 'beveiligd' gezet, wat eigenlijk niet nodig was, maar kom... We hadden wel een probleem met het feit dat we allemaal dezelfde account gebruikten. Leerlingen vergaten hun naam voor een tweet te plaatsen zodat ik niet altijd wist wie het berichtje had geschreven. Dat is nu opgelost. De leerlingen maken geen gebruik meer van de officiële Twitter-website, maar loggen in op een website die ik voor hen hebt gemaakt. Ze loggen daar allemaal in met een eigen gebruikersnaam en paswoord zodat niemand anoniem of als iemand anders kan twitteren.

Die speciale twittersite heb ik gemaakt met behulp van de Twitter-API. Die API laat toe dat ik via een programmeertaal als PHP de 'tweets' kan opvragen en kan tonen op mijn eigen website zonder via Twitter zelf te moeten passeren. Ik besef dat zoiets zelf maken misschien niet voor iedereen is weggelegd, maar bv. Yammer laat toe dat je een soort van privé-twittersite aanmaakt voor gebruik binnen een klas.

Waar wachten jullie nog op? Twitteren met je klas en volg ons :-) ...

• http://twitter.com/maartenhendrikx,
• http://twitter.com/meesklas.

Ziggo..!

Gisteren wéér eens een probleemje met m'n mail bij Ziggo! Meestal losten dergelijke problemen zichzelf na ongeveer één à twee dagen op, maar vandaag dus niet! Ik startte Outlook Express en bij m'n Casema-account (nu dus Ziggo) bleef de boel hangen. Veel tijd om hier aandacht aan te besteden had ik op dat moment niet, want wij hadden rapportavond op school. M'n andere e-mailaccounts deden het wel, dus echt iets stuk aan mijn kant van de lijn was er niet. Vanmiddag weer e-mail binnengehaald, maar m'n 'Casema'-mail...? Niks, noppes, deed niks... Dus op Ziggo.nl gekeken bij 'Storingen en onderhoud'. Hier vond ik het volgende bericht...

Nee, dát kon het niet zijn, want ik heb geen Orange/Wanadoo e-mailadres. Dus zat er niets anders op dan de helpdesk van Ziggo te bellen.
Na mij met koffie en koek geïnstalleerd te hebben voor mijn laptop en aldus voorbereid op een lange wachttijd, toetste ik het 0900-nummer in van Ziggo. Een aardige mevrouw vertelde mij dat ik als ik met een mobieltje belde er voor mij een speciaal tarief gold dat ik kon vinden bij mijn mobiele-telefoon-provider. Een aantal minuten verder mocht ik mijn postcode intoetsen en kon ik het bekende menu afwerken. Doel: het automatiseren van de getallen 1 t/m 5. Twee menu's "1 t/m 5" verder... Bingo! Een mededeling over de hierboven genoemde storing en hoe te handelen... De rest kon ik niet verstaan... Weer een vriendelijke vrouwenstem... Ik moest maar even wachten, want ze hadden veel mensen aan de lijn! Geen probleem, daar was ik op voorbereid. Genietend van de 'in-de-wacht-muziek" en andere mededelingen over Ziggo's website en teletekst én m'n gevulde koek, lag ik languit in mijn bureaustoel en dronk met kleine slokjes m'n Senseootje.
Na een minuut of tien viel de muziek weg en maakte plaats voor een "tuut", "tuut", "tuut" (gelukkig een langzame "tuut", "tuut"; een snelle had ik na twintig minuten ook wel eens meegemaakt, maar toen werd de verbinding verbroken!). Ha, daar was de geruststellende stem van de helpdeskmedewerker... Afijn, wat m'n postcode en huisnummer was...? En wat m'n achternaam was...? Even was ik bang dat ook naar mijn sofinummer gevraagd zou worden, maar dat bleek niet het geval. Gelukkig, want dan moest ik nog gaan zoeken ook. Ik vertelde de geduldige stem dat mijn Casema-account dienst weigerde; ik een foutschermpje kreeg waar voor mij een hoop abracadabra opstond en dat ik dat even zou voorlezen. Ik had dat schermpje van te voren klaar gezet op m'n laptop. Ja, je moet je voorbereiden..., toch?
Ik dreunde het schermpje-verhaal op en wachtte op de probleem oplossende woorden.... Nou, die kwamen! Of ik even op op de knop "Verzenden..." (Alles verzenden en ontvangen) wilde klikken. Bij m'n Casema-account bleef de boel hangen... Toen moest ik achter m'n accountnaam "apenstaartje Casema" plaatsen en op "oké" klikken. Hiep, hiep, hoera! Het werkte en de boel draaide weer... Binnen twee minuten was het opgelost! Ik zo blij als een kind! Maar ûh... hadden ze dit euvel ook niet even op hun site bij de storingen kunnen zetten... en ûh... 'n mailtje wellicht, voor de trouw betalende klant... Ik bedoel... wel allerlei nieuwsbrieven versturen, maar in dit soort gevallen kan er blijkbaar géén simpel mailtje verstuurd worden... Misschien iets voor Tros Radar...

O ja, dat vergat ik nog te vertellen. Bij m'n laatste telefonische (15 minuten wachten) contact in zake een storing, werd me gevraagd m'n modem te resetten. Toen ik dat deed, werd meteen m'n telefoonverbinding verbroken... Tja, moet je ook maar geen telefoon via de kabel nemen... ;-). Afijn, m'n Casema-mail werkt weer. Ben benieuwd voor hoe lang..!

In de trein van Utrecht naar Den Haag...

Afgelopen woensdag heb ik weer eens met de trein gereisd. Dat is iets wat één of twee keer per jaar voorkomt. Had een etentje in Utrecht. De heenreis ging zonder problemen, maar toen ik 's avonds terug wilde (na een zéér smakelijke maaltijd in 'De Zakkendrager', een etablissement in de Zakkendrager-steeg) bleken er 'ongeplande onderhoudswerkzaamheden' op het traject Woerden - Alphen a/d Rijn. Een lichtkrant verzocht 'de-reizigers-richting-Leiden' via Den Haag Centraal te reizen.

Ik vroeg een rondlopende meneer met een rode pet hoe dat zat en hoe laat en welk perron. De vriendelijke NS-meneer haalde een soort van 'PDA' te voorschijn, pookte er wat met een 'stokje' op en vertelde mij dat ik vijf minuten de tijd had om mij naar spoor 5 te begeven en dat dààr de Intercity naar Den Haag Centraal stond. Ik vroeg mij - enigszins verbaasd - af, waar het kennelijk ouderwets geworden spoorboekje gebleven was..?
Afijn, ik bedankte de meneer en rende naar spoor 5... Daar stond de Intercity! Het was niet druk. Er zaten pakweg zo'n tien mensen in stilte in de wagon. Maar... amper was het vertreksein gegeven (dat herkende ik! Een fluitje...) of een aantal medepassagiers begon ineens luid te praten. Tegen wie..??? Ze zaten toch alleen..! Dat had ik bij binnenkomst gezien! Ik gluurde tussen de banken en zag dat ze via een mobieltje met iemand buiten de trein in verbinding stonden. Een Engels sprekende man hoorde ik zeggen: "Yes... I love you too..!". Niet één keer, maar wèl tien keer. Luid en duidelijk! Oké...

Naast mij - aan de andere kant van het gangpad - hoorde ik opeens "bliep... bliep... bliep..." Ik draaide onopvallend mijn hoofd naar rechts... Het was een heer die de gemaakte foto's op zijn digitale fototoestel bekeek... Ieder fotootje was een "bliep"... Er klonken onwaarschijnlijk veel "bliepen'... Dus heel wat foto's te bekijken. Ach ja, je moet toch wat...

Schuin tegenover mij, ook aan de andere kant van het gangpad zat een jongedame. Ze prutste wat met de sluiting van haar tas en haalde er een zwart, rechthoekig 'doosje' uit. Ik herkende een 'PDA' (Personal Digital Assistant). Ik wist het zeker, want onze bovenschoolse ICT-er heeft ook zo'n ding. Met een 'stokje' werd op een schermpje gedrukt. Kennelijk stond er heel wat in, want ze is er zeker een half uur mee bezig geweest...

Er zat ook nog een meneer driftig op z'n 'laptop' toetsjes in te drukken... Kennelijk deed het ding niet altijd wat hij wilde, want hij zat regelmatig te zuchten en moeilijke gezichten te trekken...

Tien medereizigers: vier mobieltjes, één laptop, één PDA en een digitale camera...
Ik zuchtte..., jammer dat ik mijn 'Creative Vado Pocket Video Camera' niet bij me had... Had ik een leuk filmpje kunnen maken...

Ik dook in de 'Metro' die ik tijdens de 'run' naar spoor 5 uit een rek had gegrist en verdiepte mij in een advertentie van een 'mobiele-telefoon-provider'...

Plaatje met spoorboekje is afkomstig van Wikipedia.

Column Nieuwsbrief Kennisnet Leerkracht PO

Vorige maand werd ik door Louis Hilgers, de hoofdredacteur van de online Kennisnet Nieuwsbrief Leerkracht PO, uitgenodigd de column voor de Nieuwsbrief van deze maand (juni) te schrijven. Een hele eer!!
Voor geïnteresseerden... Je kunt deze nieuwsbrief én mijn column lezen als je op onderstaande link klikt...

Nieuwsbrief Kennisnet Leerkracht PO - Jaargang 07 nummer 06 (19-06-2008)

En betalen zal je..!!!

Vrijdag! Lekker vrij! Bapoverlof! Dus mooi de gelegenheid om een paar passende videoclips op internet te zoeken die ik kan gebruiken als start van de aardrijkskundeles over verschillende kustvormen in Europa.
Waar zal ik beginnen met zoeken..? Klassetv.nl...??? Gut, dat gaat niet meer. Om op Klassetv te komen moet je een betaald abonnement hebben. Teleblik...??? Dat gaat mogelijk t.z.t. ook op 'slot'. Maar niet doen, want volgend jaar kan ik misschien niet meer bij de filmpjes komen... Schooltv Beeldbank...??? Ga je daar in de toekomst wellicht ook voor betalen...???  Klokhuis...??? Ik durf er niets over te zeggen. Dan maar eens kijken op Google Video..? Ik zet de filmpjes wel op een Yurls-pagina, dan kan ik ze volgend jaar ook gebruiken en misschien hebben collega's die ook iets over kustvormen in Europa aan hun leerlingen willen laten zien er ook iets aan.

Mijn blik valt op het klokje naast mijn pc. Het is 11.50 uur. Ik open Internet Explorer en ga naar Google Video. Waar zal ik nu op zoeken? Ik moet iets hebben wat een duidelijk beeld geeft van de Noorse fjordenkust. Na 20 minuten zoeken en filmpjes bekijken heb ik eindelijk wat gevonden... 'Norway Fjords - Nærøyfjord celebrates World Heritage'.

en 'Norway Fjords'...

Alle twee wel aardig! Ik moet ze nog eens opnieuw bekijken en de beste uitzoeken.
Nu nog iets over de Engelse krijtrotsen. Bingo! 'The White Cliffs of Dover'. Lijkt me wel leuk...

Nu nog iets over de Griekse eilanden. Aha... hebbes! 'Greek island Skopelos'...

Tot slot nog een filmpje dat iets laat zien over de Nederlandse kust. Tussen alle "zuip-filmpjes" gemaakt in Renesse, vind ik het filmpje 'Strand en duin'... Eigenlijk niet veel bijzonders, maar je ziet íets van het strand- en duinlandschap. Beter iets dan niets..., toch!

Zo... dat is dat! Hè, is het al half twee..!!! Ben ik zo lang bezig geweest om min of meer geschikte filmpjes te vinden..?

Nu nog 'even' een Yurls-pagina maken om de linkjes op te zetten, dan kan ik m'n groep 7 er donderdagmorgen tijdens het zelfstandig werken naar laten kijken. O ja, nog 'even' een paar goede 'kijkvragen' bij de filmpjes maken... De filmpjes over de Griekse eilanden en strand en duin gebruik ik toch maar niet...

Wat is de moraal van dit verhaal... Hoe je het ook wendt of keert... De tijd van 'gratis' is kennelijk voorbij. Ook voor het onderwijs. Helaas...
Wil je snel goed 'beeldmateriaal' vinden, 'beeldmateriaal' dat min of meer naadloos bij je lessen aansluit, dan moet je daar kennelijk voor gaan betalen. Wil je alles voor nop, dan zul je zelf moeten gaan zoeken, vergelijken en het beste moeten uitkiezen en daar moet je een hoop, een hele hoop tijd in investeren...

Misschien gaat 'Kennisnet Ict op school' ooit nog eens een gratis beeldbank opzetten... Of wellicht moeten alle schoolmeesters en -juffen de handen in elkaar slaan en één grote gratis beeldbank in elkaar zetten waar je naar hartelust filmpjes kunt downloaden... Maar ja, waar haal je nog geschikt educatief beeldmateriaal vandaan als alle 'beeldbanken' misschien besluiten t.z.t. een 'slot op hun deur' te zetten...

Plaatje afkomstig van www.wijzerdoordewereld.nl

'Dagelijks 100.000 nieuwe blogs online'

"Er komen op internet dagelijks 100.000 blogs bij, en iedere dag worden 1,3 miljoen berichten gepost. Dat blijkt uit een rapport van weblogdienst Technorati." Zie verder het artikel bij Nu.nl >>

In dit artikel kwam ik het woord "splogs" tegen... Ik kende het woord nog niet, maar "splogs" blijken weblogs te zijn die alleen worden gemaakt met het doel spam te posten.
Ik heb nog even bij Google gezocht. Bovenaan de lijst stond Wikipedia. Daar vond ik het volgende over "splogs": "Spam blogs, sometimes referred to by the neologism splogs or Blam!, are weblog sites which the author uses only for promoting affiliated websites. The purpose is to increase the PageRank of the affiliated sites, get ad impressions from visitors, and/or use the blog as a link outlet to get new sites indexed. Spam blogs are a type of scraper site, where content is often nonsense or text stolen from other websites. These blogs contain an unusually high number of links to sites associated with the splog creator which are often disreputable or otherwise useless websites.
There is frequent confusion between the terms "splog" and "spam in blogs". Splogs are blogs where the articles are fake, and are only created for spamming..."
Oké, dat weten we dus ook weer. Weer wat geleerd!

Ik ben een beetje ... Ja, wat zal ik zeggen... spammerig. Ik ben vandaag definitief gestopt met roken! Zat ik voorheen m'n berichtjes met een sigaret tussen mijn lippen te schrijven; tijdens het schrijven van dit berichtje alléén het puntje van m'n tong! Overigens, vandaag had ik nergens last van... tot vanavond...!!! Na het eten... senseootje... Even relaxen... Ooohhh, wat snakte ik naar een sigaret... Maar goed... over een dag of drie schijnt dat al minder te worden... Zegt men...

Over 'mobile learning' en enige weemoed...

Op de Scholenlijst is momenteel een interessantie gedachtenwisseling bezig over 'mobile learning'. Een collega mailde het volgende: "Afgelopen week heb ik mij een beetje verdiept in ubiquitous learning, ofwel mobile learning. In het Nederlands: mobiel leren (letterlijk vertaald). Het is e-leren, maar dan ook nog los van plaats. De middelen zijn iPods, PDA's enz. en het komt er op neer dat kinderen overal kunnen e-leren en dat de mobiele leeromgeving zich steeds beter aanpast aan de leerling. Concreet voorbeeld: een leerling is op school bezig met een werkstuk. Hij zet dit werkstuk over van de computer op zijn PDA zodat hij er thuis mee verder kan. Onderweg naar huis gaat hij even langs de bibliotheek. De PDA zoekt vanzelf literatuur die past bij het onderwerp en laat de leerling een lijst zien met geschikte boeken, die aanwezig zijn. Daarna gaat de leerling naar voetbal. Zijn PDA laat hij in zijn zak zitten en toevallig is nog iemand uit zijn elftal bezig met hetzelfde onderwerp. De PDA's zoeken contact en wisselen de informatie die beide leerlingen verzameld hebben uit....klinkt futuristisch... Toch lijkt dit de toekomst te zijn..."

Op dit mailtje kwam o.a. de volgende reactie: ".... Er zijn verschillende mensen die dit soort ontwikkelingen volgen, en als je hier met enthousiastelingen over gaat praten zit je volgens mij al snel (met je hoofd in de wolken?) te praten over dingen die mogelijk ooit gaan komen. Flexibele dunne schermen. De rol van de mens als alles vanzelf gaat (zoals jij zegt, een PDA die zelf een literatuurlijst opzoekt (nog nooit van gehoord overigens ;-)), zelf gegevens uitwisselt met een ander > dan ook maar het idee van de mens met een chip in zijn hoofd, die al dan niet wireless toegang heeft tot alle info in PDA's, maar ook op internet)..."

Iemand anders meldde: "Geef het nog een jaar of 4 en dan is het bijvoorbeeld beschikbaar via KPN. KPN is nu hard aan het werk op zo'n soort netwerk van de grond af aan op te bouwen. Wat dan mogelijk zou kunnen zijn, afhankelijk van wat er wordt geïmplementeerd, is te bekijken op via deze pagina: Lucent.com (Click on View demos of Blended Lifestyle Services. Start with 'personal networks'. Select e.g. 'web on tv'."
Ik heb die demo's bekeken. Schitterend! Je houdt het niet voor mogelijk wat er allemaal al mogelijk is... En elke dag komt er wel weer wat nieuws.

Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik tot diep in de nacht zat te te 'programmeren' op mijn 'Sinclair ZX Spectrum' homecomputertje... De monitor was een zwartwit tv'tje en de programma's moest je laden en opslaan op een cassetterecorder...  Programmaatjes schrijven in 'Basic'... Later heb ik het toetsenbord met de kleine rubberen knopjes vervangen door een "echt" toetsenbord. Ik geloof dat ik het geheugen toen ook heb laten uitbreiden. Overigens... ik heb dat ding nog steeds. Zelfs een printertje..! De printjes hadden het formaat van een soort superbrede kassabon... Hij ligt in een doos in m'n berging. Die 'ZX Spectrum' kwam op de markt in 1982... Internet was nog onbekend... En de telefoons... de meeste hadden nog een draaischijf om het nummer te kiezen... Er waren wel telefoons met druktoetsen, maar allemaal analoog... Mobieltjes, I-Pods en PDA's..? Nooit van gehoord! Ik had toen al visioenen over het gebruik van deze 'ZX Spectrum' in de klas en maakte alvast taal- en rekenprogrammaatjes...
Terwijl ik dit 'stukkie' schreef, heb ik even op Google gekeken of er iets te vinden was over dit apparaat. Nou, genoeg dus! Hier een paar interessante 'links':
- www.worldofspectrum.org/
- http://en.wikipedia.org/wiki/ZX_Spectrum
- http://members.home.nl/megens/hobbies/computers/zx_spectrum.htm

Om eens over na te denken..

In COS, het vaktijdschrift voor eigentijds onderwijs en ICT (nummer 8, oktober 2006) las ik een artikel met als titel "ICT breekt niet echt door in het SO". De schrijver is Dirk Rommens, medewerker van KlasCement. Interessant en stof gevend tot nadenken was met name de slotparagraaf van zijn artikel. Dirk Rommens schreef:

"Het is begrijpelijk dat ict geen stormloop kent in de scholen. De hindernissen en struikelblokken om als leerkracht dit medium te gebruiken zijn zeer groot. Ik heb alle begrip voor de moeilijkheden om met ict om te gaan in het onderwijs. Vergeten we ook niet dat de school zoveel taken naar zich toegeschoven kreeg - en nog steeds krijgt - dat de druk op de leerkrachten enorm is toegenomen? Het is niet verwonderlijk dat jonge leerkrachten al na enkele jaren afhaken. De vakantie als beloning is zelfs geen argument om te blijven. Hebben zij in hun beginjaren nog extra tijd om ict te integreren in hun lessen? Velen verwachten dat zij de supergemotiveerden zijn om ict aan te wenden in het onderwijs. En de oudere leerkrachten? Kunnen zij nog overtuigd worden van de meerwaarde van ict als ze heel hun loopbaan een eigen methode hebben ontwikkeld - en vaak persoonlijke succeservaringen hebben beleefd? Moeten zij nog risico nemen terwijl er geen garantie is op succes? Ik houd dus een vurig pleidooi om niet te overdrijven: ict is om diverse redenen een 'must' in het onderwijs, maar laten we de kerk in het midden houden... Lesgeven blijft een roeping en het is de persoonlijkheid van de leerkracht die de leerling kan overtuigen om echt te leren. Niet de laptop of de computer, evenmin als het handboek, of het uitgebalanceerde bordschema."

Is dit het beeld van het ICT-onderwijs anno 2006..? Ik weet het niet. Ik kan wel een beetje met Dirk Rommens meegaan. Ik denk wel eens: waar komt dat "pushen" van ICT toch vandaan..? Gaan we maar kritiekloos met de 'stroom' mee... Praten we het ons zelf aan? Durven we zo nu en dan geen 'nee' te zeggen? Ik hoorde laatst een collega de opmerking maken: "'Nee' is in het onderwijs een vies woord." En hij is echt geen 'negatieveling'! Integendeel! Maar ik denk dat hij wel een beetje gelijk heeft.
Er gaat een verschrikkelijke hoeveelheid geld om in het ICT-gebeuren in het onderwijs. Uitgevers durven geen lesmethode meer uit te geven zonder een bijbehorend softwarepakket. En dat softwarepakket kost dan een hoop centjes! Er zijn en komen allerlei bedrijven die prachtige netwerksystemen voor je school kunnen leveren. De een nog beter en mooier dan de ander... Er worden wat een wielen uitgevonden! Tja, wie wil er geen graantje meepikken... Zie de advertenties in de onderwijstijdschriften.
Ik sta absoluut niet negatief tegenover ICT in het onderwijs. Ik ben er zelfs een groot voorstander van. Maar zo nu en dan moeten we - denk ik - een en ander relativeren; alles in de juiste verhoudingen zien... ICT is leuk, nuttig, handig en uitdagend - zowel voor leerlingen als leerkrachten - maar niet zaligmakend... Er is nog méér in het onderwijs dat belangrijk is...

Je weblog "strippen"...

Op 1 augustus j.l. schreef Fred Zelders op zijn weblog 'frEdSCAPEs':  "Ik kan er niks aan doen. Het is net zoiets als de grote schoonmaak. Die komt ook ieder jaar weer terug: Hoe meer ik weblogs bezoek, hoe vaker ik in mijzelf mompel: 'Tjonge! WAT een toeters en bellen allemaal. Kan het niet simpeler? Het gaat toch om de echte inhoud? Wie is er nou geinteresseerd in AL die rommel er om heen?'"

Wijze woorden..!
Ik vraag me af... Wat moet je minimaal op je weblog plaatsen aan 'toeters en bellen'?
Onder 'toeters en bellen' versta ik al die zaken die links en/of rechts in het keuzemenu staan en eigenlijk niets met het bericht te maken hebben.
Het draait op een weblog om het bericht (posting); het bericht is het belangrijkste. De rest - de 'toeters en bellen' - is dus onbelangrijk. Al die 'toeters en bellen' leiden de aandacht af van wat je te vertellen hebt. Mensen die gevoelig zijn voor al die 'toeters en bellen' gaan er nieuwsgierig op zitten klikken - vooral als het leuk gekleurde buttons zijn - en vergeten uiteindelijk het bericht te lezen. Ja, ze lezen misschien de kop van het bericht, maar dan - ineens - wordt hun aandacht afgeleid en begint het geklik op al die mooie knopjes... Of.. er wordt helemaal niet naar al die 'toeters en bellen' gekeken. Voor die lezers heb je ze dus voor niets op je weblog gezet.
Kortom: alles wat niet functioneel is - in het kader van de berichtgeving - van de weblog verwijderen!
Te beginnen met al die reclame (Google ads)... Oké, als je geld wilt verdienen met je berichten.. Prima, laten staan die handel. In dat geval is het functioneel.
Is er iemand geïnteresseerd in welke weblogs jij leest? Ik denk het niet. Weg die 'links'! Ook niet functioneel! Wil je de lezer echter een indruk geven waar jij - in het kader van je berichtgeving - in geïnteresseerd bent... Laten staan!
Al die RSS-feeds... functioneel? Soms staan er zoveel dat je niet eens weet welke feed je in je RSS-lezer moet zetten. Weg dat spul! Ho, ho... wat wel functioneel is (eindelijk!), is de RSS-feed van de laatst geplaatste berichten op je weblog! Laten staan dus! Ook functioneel is een overzicht van de laatste berichten die je geplaatst hebt en wie er op reageerden. O ja, een 'archief' is ook functioneel, dus niet weghalen!
Ik pleit voor een 'functioneel minimalisme'... Alléén die 'toeters en bellen' plaatsen die jij noodzakelijk, belangrijk en functioneel acht. En dat is een persoonlijke zaak..., toch? Dus nu zijn we weer bij 'af'..
Iemand die jouw mening, gedachten of anderszins wil lezen, zal dat toch wel doen, ondanks alle 'toeters en bellen'... Kortom: gewoon doen wat jij leuk vindt... En daarom heb ik de 'vormgeving' van mijn weblog maar weer eens veranderd... Ik kwam er alleen achter dat ik mijn 'Bloglines' nodig moet actualiseren. Maar ja, dat komt omdat ik een offline RSS-reader gebruik...

Even een knuppel in het hoenderhok...

Ik heb lekker een weekje vakantie..! Dus ook tijd om eens te kijken hoe al mijn blogs door Web-log.nl zijn omgezet naar het nieuwe systeem (met Typepad). Ik moet zeggen: het is behoorlijk netjes gebeurd.
Door m'n blog dwalende kwam ik een aantal blogs tegen die allemaal met elkaar te maken hadden:

• maandag 15 mei: Leraren houden ict-achterstand op leerlingen;
• vrijdag 14 april: PABO-studenten en hun kennis van ICT;
• dinsdag 4 april: PABO's en leren vernieuwen met ICT;
• vrijdag 10 maart: Computervaardigheden leerkrachten basisonderwijs.

"Wat is dat? Een weblog...?"
"RSS-feeds...? Ik heb wel eens van zweetvoeten gehoord..."
"Moeten we nou weer naar een computercursus...?"
"Nou, daar heb ik allemaal géén tijd voor...Ik heb al genoeg te doen!"
"Een half uurtje per week achter de computer... Nou, dat vind ik echt genoeg!"
"Daar hebben we toch een ICT-er voor..."
"Die methode moet aan het eind van het schooljaar óók uit..."
"Ik doe alléén maar de software bij 'Veilig leren lezen'..."
"Meester... het papier van de printer zit vast... Nou, pak maar even je leesboek, want daar heb ik géén verstand van..."
"Samenwerkend leren met ICT? Wat is dat nou weer voor flauwekul?"
"Tjeetje... dat komt er ook weer bij... Waar haal ik de tijd vandaan..?"
"Webwandelingen...??? Wat zijn dat..??"
"Een E-mailproject met een andere school... Daar krijg je alleen maar narigheid van..."
"Dat kan ik tóch niet...!"
"Wat ...??? Nieuwe pc's...!!! Ik heb nieuwe schaartjes nodig en dat dié kunnen niet aangeschaft worden..!!!

En zo kan ik nog wel meer uitspraken bedenken... Deze heb ik even uit m'n duim gezogen...

En nu de "knuppel"... Hoe wordt er zoal op scholen over het gebruik van computers gedacht? Ik zou het leuk vinden als er eens iemand reageert... Die eens lekker te keer gaat tégen ICT.. tegen die computers... Die gewoon zegt: "Ze moeten al die stomme computers de school uitgooien..."
Ik zou wel eens iemand willen horen zeggen: "Mijn leerlingen computeren wel eens in de klas, omdat dat moet van de directie...van m'n collega's... Als het aan mij ligt... ik zou die dingen zo het raam uitknikkeren...!"

IT of ICT?

Welke afkorting moet je eigenlijk gebruiken: IT of ICT?
De één heeft het over IT, de ander over ICT?
Deze vraag kwam bij het lezen van de vorige posting bij mij op.
IT-sector of ICT-sector?

It-jargon vaak niet begrepen...

It-jargon vaak niet begrepen op kantoor
"De meeste werknemers op kantoor raken in de war van jargon dat wordt gebruikt door het it-personeel. Eenvoudige uitleg kan misverstanden voorkomen.

Tweederde van het ondervraagde kantoorpersoneel weet vaak niet wat er bedoeld wordt met gebruikte it-termen. Zo blijkt uit een onderzoek van it-adviesbureau Computer People onder duizend werknemers. Doel van het onderzoek was om te kijken hoe de communicatie tussen it'ers en niet-it'ers verbeterd kan worden.

Om it-termen begrijpelijk te maken, wordt aangeraden om eenvoudige woorden te gebruiken. Ook vergelijkingen met de werking van een auto of een wegenkaart, maken it-problemen vaak gemakkelijker, zo stellen de onderzoekers. Uitleg door iets visueel te maken met grafieken en andere tekeningen werkt vaak ook verhelderend."

Bron: Infoworld

Meer info op:
www.computerpeople.com
BBC News
IC Wales - The national website of Wales

En hoe zit dat op school...???
Ik denk dat het op school niet veel anders is. Als de ict-coördinator iets "technisch" gaat uitleggen, zie ik sommige gezichten vaak op "wazig" schieten. Ik zie dan wat collega's denken: "Waar heeft die man het toch over...???" (In dit "stukkie" is de ICT-coördinator toevallig een man) Een aantal leerkrachten die ik ken, hebben diverse cursussen gevolgd; meestal cursussen Word en Windows. Maar bijhouden en oefenen wat ze geleerd hebben...? Niks hoor...
Hoe vaak ik al niet gevraagd heb om een stukje voor de website in "Kladblok" aan te leveren in plaats van in Word en ook het "waarom" van mijn verzoek uitgelegd... Reactie... "Ik durfde het niet in "Kladblok" te mailen, want het zag er niet uit.." Nee. dank je de koekoek... dat is nou juist de bedoeling.
De computers op onze school zijn tijdens de afgelopen zomervakantie voorzien van de schermen van "Station to Station". Vlak na de vakantie hebben we hierover informatie gekregen. Ons werd verzocht aan de hand van een "inventarislijst" aan te geven over welke (basis)vaardigheden we wel of niet beschikten... Er zullen weer een aantal mensen een ict-cursus moeten gaan volgen, denk ik.
En uiteraard over onderwerpen die ze al tijdens eerdere cursussen gehad hebben... Maar goed, de nascholingspot is hier weer goed voor.

Cyber-school...

In ICT in het onderwijs is de afgelopen jaren veel geïnvesteerd. Computers zijn op school niet meer weg te denken. Ict kun je op vele manieren gebruiken en maakt (onderwijs)innovaties mogelijk.
Maar hoe kun je dat nu het beste doen? En waar kun je terecht voor antwoord op vragen, voor informatie of voor leuke sites voor in de klas?
In het spel Cyber-school ontdek je hierover meer. Speel het spel met je collega's en ontdek op een ontspannen manier hoe jullie denken over ICT. Ontdek samen de vele mogelijkheden van ICT in de klas. In het spel gaat het om samenwerking, initiatief nemen, innovatief denken, strategisch inzetten van ICT en nog veel meer. Welke leuke ideeën zouden er bij jou op school naar boven komen bij het spelen van dit spel? Probeer het uit en kijk eens wat (het gebruik van) ICT jou en de school zou kunnen opleveren. Misschien kom je erachter dat ICT al heel wat heeft opgeleverd en dat je nog meer ICT-stappen kunt maken.
Cyber-school is ontwikkeld door Identity-games in samen-werking met en in opdracht van het ministerie van OCW en Kennisnet en de Stichting Ict op School.

Ik heb een bezoek gebracht aan de Cyber-school. Toen ik de pagina's bekeek, kwamen er een aantal gedachten in mij op.. Is dit spel ook geschikt om met een leerkrachtenteam van een basisschool te spelen?

Over "wat" je met computers op school kunt doen is er genoeg te vinden op het internet. Er zijn websites waar je de prachtigste ideeën op kunt doen. Lesmateriaal en lesideeën zijn er genoeg te vinden... Maar over het "hoe"....??? De meest simpele vraag die dan naar boven komt is "Hoe pas ik het computeren in mijn dagelijkse lesrooster...?"

Stel, je hebt een groep van 30 leerlingen en de beschikking over pakweg 3 pc's... De school heeft een netwerk... Hoe ga je dan het gebruik van je pc's inzetten...? De school werkt met het leerstofjaarklassensysteem... Zijn er min of meer pasklare "modellen" om dit probleem op te lossen....?

Extra computers zijn er wel te vinden binnen de school... gebruik de computers van groepen die gymnastiek hebben of handenarbeid. Als er meer collega's zijn die op dat idee komen of e.e.a. wordt binnen het team afgesproken, dan moet er een rooster komen.

Wil je de leerlingen dagelijks op de pc's laten werken, dan moet je een aantal zaken loslaten..... Mijn inziens is dat een kwestie van durven en doen... en dat is niet altijd even makkelijk...

1. Niet iedere leerling hoeft op hetzelfde moment hetzelfde te doen.
2. Niet iedere leerling hoeft dezelfde hoeveelheid stof verwerkt te hebben (schriftelijk werk). Je kunt in je lesvoorbereiding een minimum portie schriftelijk werk voor de computerende leerlingen inplannen of de stof komt op een ander moment weer aan de orde.
3. Afhankelijk van de capaciteiten van de leerling kunnen je ook nog bekijken welke leerlingen de (klassikale) instructie moeten volgen en welke niet.
4. De goede rekenaars en spellers laat je gewoon onder de reken- en taalles computeren; de minder goede rekenaars tijdens de zaakvakken.
5. Op onze school beginnen we iedere ochtend met 15 à 20 minuten "vrij lezen" uit boeken uit de schoolbibliotheek. Tijdens dat "vrij lezen" oefenen een aantal zwakke spellers op de computer met een remediërend spellingprogramma.

Op deze manier kun je de kinderen met educatieve software laten werken.. wel even goede afspraken maken met de kids, m.n. wat betreft het zachtjes doorgeven van de beurten.

Het werken aan werkstukjes, webwandelingen, webkwesties en ander digitaal lesmateriaal (internet) kun je bijvoorbeeld doen door een middag of dag zelfstandig te werken volgens het circuitmodel. Het computeren zit als "blok" in het circuitmodel. Op die manier kunnen mijn 25 leerlingen 30 minuten computeren op een ochtend. Extra computers regel ik bij mijn collega's die naar de gymles zijn. je kunt ook een ochtend en een middag zelfstandigwerken met het circuitmodel.
Het plannen van dat zelfstandig werken vraagt uiteraard enige tijd en voorbereiding voor wat betreft het invullen van de opdrachten voor de overige onderdelen van het circuitmodel. Maar als je dit goed op schrift zet en je bewaart het, dan heb je de jaren daarop steeds minder werk.
Uiteraard is het zinvol een soort van "jaarplanning" te maken.... bij welk vak kan ik wat op de computer doen... en pas de actualiteit in. Er zijn genoeg computerlesideeën te vinden rond allerlei actuele zaken.

Voor andere suggesties houd ik mij aanbevolen....

"Pabo's doen te weinig met ict"

Lerarenopleidingen geven weinig het goede voorbeeld met ICT
was de kop van een bericht dat ik op 25 mei 2005 las op de website van "ICT op School".

quote:

Lerarenopleidingen geven weinig het goede voorbeeld met ICT. Het initiatief en de persoonlijke voorkeuren van individuele docenten zijn het meest bepalend voor de manier waarop aankomende leraren tijdens hun opleiding vertrouwd raken met ICT. Het management van de opleidingen of de opleidingsprogramma's geven weinig richting aan innovatief gebruik van ICT voor leren. Slechts een kleine groep docenten is binnen de lerarenopleidingen in staat het goede voorbeeld te geven aan aankomende leraren in het gebruik van ICT voor leren en kwaliteitsverbetering van het onderwijs. Een gemeenschappelijk kenmerk van deze docenten is hun actieve houding en 'persoonlijk ondernemerschap'.

Dit blijkt uit een promotieonderzoek aan de Universiteit Twente naar het gebruik van ICT op de lerarenopleidingen voor het basisonderwijs (PABO). Het onderzoek laat zien dat lerarenopleidingen moeite hebben met het voorbereiden van leraren op het gebruik van ICT voor leren in een kennissamenleving.
Het onderzoek is verricht in het kader van het proefschrift van Marjolein Drent. Op de website van ICT op School is dit proefschrift in PDF-formaat te downloaden.
"In België is het," aldus ICT op School "niet veel anders."

In een ANP-perbericht dat ik ergens las, stond het volgende:
Toekomstige docenten onvoldoende voorbereid op onderwijs van de toekomst
In de kennissamenleving wordt het innovatief gebruik van ICT steeds belangrijker. Lerarenopleidingen zoals de PABO hebben hierin een voortrekkersrol, maar blijken niet in staat ICT goed te integreren in hun onderwijs aan de docenten van de toekomst. Vaak gebeurt dit alleen op initiatief van actieve, vernieuwingsgerichte docenten. Blijkbaar schiet het management van de onderwijsinstellingen tekort in het stimuleren hiervan. Dit concludeert Marjolein Drent op basis van haar onderzoek, waarop zij op 26 mei promoveert aan de faculteit Gedragswetenschappen van de Universiteit Twente.
Met het oog op de kennissamenleving wordt het steeds belangrijker toekomstige docenten te bekwamen in het gebruik van ICT-toepassingen. De lerarenopleidingen, waaronder de PABO, hebben hierin een voorbeeldfunctie en voortrekkersrol: zij dienen het 'goede voorbeeld' te geven aan hun studenten, de docenten van de toekomst. Dit blijkt echter niet zo eenvoudig te realiseren: ICT wordt in het leerproces niet intensief gebruikt. Marjolein Drent onderzocht wat lerarenopleiders stimuleert om innovatief gebruik van ICT in hun onderwijs te integreren.
Innovatief ICT-gebruik vaak op schouders van de initiatiefrijke docent
Het innovatief gebruik van ICT bij de lerarenopleidingen is nu vaak een eigen initiatief van actieve, vernieuwingsgerichte docenten. Het is van groot belang dat deze initiatieven door de onderwijsinstelling ondersteund worden. Dit kan volgens Marjolein Drent door de PABO-docenten aan te moedigen tot reflecteren op hun ICT-gebruik en ze de mogelijkheid te bieden tot experimenteren met nieuwe technologieën en toepassingen van ICT. Ook dienen de onderwijsinstellingen ruimte te geven voor samenwerking en communicatie met andere docenten: zo dragen zij hun kennis over en ontwikkelen ze nieuwe ideeën.
Minimumkwaliteitseisen voor innovatief ICT gebruik in Lerarenopleidingen
Volgens Marjolein Drent geven het management van de opleidingen of de opleidingsprogramma's nog te weinig richting aan innovatief gebruik van ICT voor leren... Zij pleit hierom voor een ingrijpen van de overheid: het ontwikkelen van minimumkwaliteitseisen voor het innovatief gebruik van ICT in lerarenopleidingen zoals de PABO moet de kwaliteit van ICT-gebruik in het onderwijs van de toekomst beter garanderen.

De kwaliteit van basisscholen - en dat moeten de Pabo's toch weten - wordt vandaag te dag door de inspectie beoordeeld aan de hand van de resultaten van de CITO-eindtoets. De scholen worden hier op afgerekend. Heb je geen toetscultuur op je school, dan tel je niet meer mee. Kwaliteit, kwaliteitseisen, kwaliteitskaarten dat zijn tegenwoordig de tools! Zelfs voor ICT zijn er tegenwoordig "kwaliteitseisen". Het Cito heeft "Toets IT" ontwikkeld. En let op mijn woorden... Wordt in de (nabije) toekomst onderdeel van de Cito-eindtoets, wedden? Leren de studenten daar op de Pabo's iets over? Wat leren pabo-studenten eigenlijk over "onderwijs en kwaliteit"? En nu ik toch aan het afvragen ben.... Het leerkrachtenbestand begint aardig te vergrijzen. Ik heb altijd gedacht: "Ach, met de ICT zal het in de toekomst wel goed komen... Als de nieuwe generatie leerkrachten eenmaal voor de klas staat... " En ûh... hoe zit het met het gymnastiekonderwijs...? Wij hebben op onze school stagières die geen gymnastiekonderwijs mogen geven, want ze zijn niet bevoegd voor dit vak.... Ik heb zelf de "ouderwetse" kweekschool gedaan met de akte bevoegd en volledig bevoegd onderwijzer ("hoofdakte" heette dat diploma). Ik heb zelfs nog een "praktijkexamen" moeten doen. Achter in de klas zaten de groepsleerkracht, het hoofd der school, de didactiekdocent van de kweekschool en een inspecteur.... Misschien een praktijkexamen "ICT" invoeren voor Pabo-studenten? Moet je nu... Ach, ik zwijg maar... ik ben maar een ouderwetse schoolmeester... ik ga het zelfstandig werken voor na de zomervakantie maar eens opzetten voor m'n nieuwe groep en eens op zoek naar wat leuke "webwandelingen". Na de zomervakantie kunnen we aan de slag met nieuwe én snelle pc's... En, o ja, volgend schooljaar ga ik ook eens experimenteren met "samenwerkend leren met ICT"...

Schoolreisje en GPS...

Vandaag waren we met de groepen 3 t/m 7 op schoolreisje in Duinrell. Het was schitterend weer. De sfeer was perfect. Mijn groep 7 was in vijf groepjes verdeeld. Jongens en meisjes gemixed. Ieder groepje werd begeleid door een moeder. Perfect dus. In het begin ging het ook prima, maar toen mijn groepje bij de rodelbaan kwam, zagen de meisjes dat toch niet zo zitten. De jongens wel. Dus wat nu? Gelukkig kwam er op dat moment een moeder aan met een ander groepje kinderen uit mijn klas. Zij had hetzelfde probleem. De jongens wilden rodelen, de meisjes de zweefmolen. De oplossing was nu gauw gevonden. Ik ruilde de meisjes in mijn groepje voor de jongens in haar groepje. Omdat andere begeleidende moeders in mijn klas hetzelfde probleem hadden, besloten we de kinderen hun gang te laten gaan. Tijdens de lunch vertelden we de kinderen van groep 7 dat ze op eigen houtje naar de attracties mochten. Ze moesten zich wel om kwart voor 4 melden, want dan gingen we weer naar de bussen. Het werkte prima. Géén problemen! De moeders en ik zwierven door het attractiepark en we hielden elkaar op de hoogte van wie waar zat.
Terwijl ik van attractie naar attractie wandelde, moest ik opeens denken aan het volgende bericht dat ik enige dagen geleden op het internet las:
"De Japanse telefoonmaatschappij KDDI gaat speciaal voor bezorgde ouders mobieltjes op de markt brengen die informatie kunnen doorsturen over de verblijfplaats van hun kroost. De toestellen zijn uitgerust met een satelliet-positioneringssysteem (GPS), zo meldde KDDI dinsdag.
Spijbelen of stiekem naar een plek gaan waar je niet mag komen. Voor sommige kinderen in Japan is dat er niet meer bij. Ouders kunnen daar nu een mobieltje kopen, waarmee ze precies in de gaten kunnen houden waar hun kinderen zitten. Kinderen krijgen een zogenaamde GPS-ontvanger mee. Die vangt signalen op van acht verschillende satellieten. Door die signalen kan precies worden bepaald waar het kind is. Die plaats krijgen de ouders daarna door op hun mobieltje. Het systeem is vooral bedoeld voor de veiligheid. Als kinderen ontvoerd worden of als ze verdwaald zijn, dan kunnen hun ouders ze makkelijk terugvinden...."
Kijk, dat zou nou handig zijn voor schoolreisjes. De kindertjes krijgen een armbandje om met een GPS-ontvanger. De leerkrachten een mobieltje en klaar is kees. Je weet precies waar de kindjes uit je groep zitten. Geweldig toch! Het middel tegen stress bij schoolreisjes.....

Jongens: liever 'gamen' dan lezen...

LEESGEDRAG HOOGSTE GROEPEN BASISSCHOOL ONDERZOCHT
Onderzoek ter gelegenheid van De Nationale Voorleeswedstrijd 2005

Ruim driekwart van de basisschoolleerlingen uit de groepen zeven en acht leest thuis, buiten schooltijd, ten minste een keer per week. Daar staat tegenover dat 10% thuis helemaal nooit leest en nog eens 13% niet vaker dan een keer per maand. Dit blijkt uit een onderzoek van TNS NIPO dat in opdracht van Stichting Lezen in het kader van De Nationale Voorleeswedstrijd onder 571 leerlingen uit de hoogste groepen van de basisschool is gehouden.
Meisjes lezen vaker dan jongens: 41% leest een keer per dag of vaker en 5% nooit; bij de jongens is dat 26% en 15%. Meisjes noemen lezen ook vaker 'leuk'. Dat is ook terug te zien in de waardering voor lezen in vergelijking met andere activiteiten. Meisjes en jongens waarderen internetten, sporten, televisiekijken en computergames met een rapportcijfer hoger dan acht. Lezen krijgt een zeven.Vooral voor jongens zijn deze andere activiteiten aantrekkelijker. Zo geven zij een 9 voor gamen en een 6,4 voor lezen. Meisjes waarderen internetten het hoogst: 8,6 tegen 7,5 voor lezen.
Ouders stimuleren kinderen in hun leesgedrag. De meeste kinderen, 90%, krijgt wel eens een boek cadeau voor Sinterklaas of voor een verjaardag; 55% heeft daar van tevoren om gevraagd. Bij meisjes ligt dat percentage met 64% hoger dan bij jongens (43%).
Ruim 90% van de kinderen uit de hoogste groepen van het basisonderwijs komt wel eens in de bibliotheek, ongeveer een derde komt bovendien wel eens in een (kinder)boekwinkel. Opmerkelijk is dat kinderen die lezen moeilijk vinden, zo'n vijf procent van alle kinderen in deze leeftijdscategorie, alleen naar de bibliotheek gaan.
Spannende boeken, boeken uit een serie, avontuurlijke boeken en grappige boeken - dat zijn de genres die de meeste kinderen in deze leeftijdscategorie (tweederde tot driekwart) aanspreken en het populairst zijn. De Hoe overleef ik...? boeken van Francine Oomen zijn op dit moment de populairste boeken voor meisjes uit de hoogste groepen van het basisonderwijs. Bij jongens is de Harry Potter-reeks favoriet. Zielige boeken, boeken over de toekomst of over sport spreken niet meer dan een vijfde aan. Sprookjes en gedichten zijn het minst populair.

Het onderzoek is gehouden naar aanleiding van de finale van De Nationale Voorleeswedstrijd die op 25 mei 2005 plaatsvindt in Muziekcentrum Vredenburg in Utrecht. Het doel van "De Nationale Voorleeswedstrijd" is kinderen te laten ervaren dat (voor)lezen belangrijk is en leuk kan zijn.
Bron: www.denationalevoorleeswedstrijd.nl

Ik snap iets niet...???
In de nieuwsbrief Leerkracht PO van Kennisnet (mei 2005) las ik het volgende stukje:
"Gaming in uw onderwijs?
Kennisnet onderzoekt in samenwerking met SURFnet de mogelijke toepassing van educatieve computerspelen in het onderwijs. Graag willen we hiervoor uw ideeën en ervaringen horen. Hoe zou een game volgens u aansluiting moeten vinden in uw onderwijs? Welke knelpunten verwacht u bij het inzetten van educatieve computerspelen? Dit en andere vragen onderzoeken we met behulp van een online vragenlijst. U hoeft nog geen ervaring met gaming te hebben om de vragenlijst in te vullen."

Ik heb de vragenlijst bekeken. Aangezien bovenstaand stukje in de Nieuwsbrief voor het Primair Onderwijs was te lezen, mag je ook aannemen dat de vragenlijst ook kan worden ingevuld door leerkrachten in het basisonderwijs. Helaas, niets is minder waar. Het vragenformulier is helemaal toegespitst op het voortgezet onderwijs....
Uit het onderzoek van "De Nationale voorleeswedstrijd" blijkt dat leerlingen uit groep 7 en 8 "gamen" waarderen met een 9!
Wat ik nu niet begrijp is dat Kennisnet de leerkrachten van de hoogste groepen uit het basisonderwijs niet bij hun onderzoek heeft betrokken..... Voor het basisonderwijs zou het - denk ik - interessant zijn om te weten hoe leerkrachten in de bovenbouw van het basisonderwijs denken over educatieve games en hoe deze in groep 6-7-8 ingezet kunnen worden. Mede gezien het feit dat er zo links en rechts in het land initiatieven worden genomen om een doorgaande ICT-leerlijn bovenbouw basisonderwijs - onderbouw voortgezet onderwijs te ontwikkelen.
Voor mij dus een gemiste kans.... Jammer!!

Irritant.....

Ik was vanmiddag op zoek naar bepaalde informatie en gebruikte hiervoor "Google". Na wat scrollen vond ik iets waarvan ik dacht: "Dat wil ik even bekijken...." Ik klikte op de link en kwam op de betreffende website terecht. De informatie die ik wilde bekijken was alleen maar te benaderen, als je over een inlognaam en een wachtwoord beschikte. Ik dus klikken op 'aanmelden'... Er verscheen een nieuw scherm en daar moest ik me toch een partij gegevens (verplicht!) invullen... Een aantal gegevens waren m.i. ook niet eens relevant. Dus, hup... wegklikken!
Het betrof hier een algemene niet-commerciële "onderwijswebsite", gericht op een bepaalde doelgroep. Ik hoor toevallig tot die doelgroep en was eigenlijk best wel nieuwsgierig wat er allemaal op die site te vinden was. Maar dat kon niet. Ik moest eerst lid worden van die club.
Dat irriteert mij een beetje... Ik vind dat alle (niet-commerciële) websites die leerkrachten informatie aanbieden vrij toegankelijk moeten zijn. Waarom zijn die sites alleen maar toegankelijk voor "leden"? Er wordt niets aan verdiend. De toegang is gratis. Staat er vertrouwelijke informatie op? Nee! Moet de site soms middels het "ledenaantal" zijn bestaansrecht rechtvaardigen? Geeft het de site een bepaalde status, een bepaalde exclusiviteit? Iemand die niet tot de doelgroep behoort kan toch ook op die site komen. Je neemt een e-mailadres bij Hotmail, je vult verder nepgegevens in en voilà. Dus de zin van die aanmelding ontgaat me volkomen.
Dat een website van een vereniging of stichting met contributie betalende leden haar website alleen toegankelijk laat zijn voor haar leden, kan ik begrijpen. Maar wat ik hierboven schetste, daar begrijp ik niets van. Ik hoop dat iemand mij dat eens kan uitleggen.

Hoe is het mogelijk....!!!

Voordat ik gisterenavond naar de ouderavond ging naar aanleiding van het tweede rapport, zat ik op de bak nog even op RTL4 naar het programma "Editie.NL" te kijken.
Daar kwam het volgende bericht:

Maak digitaal een hert af
Een kunstenares die van haar kat een tas heeft gemaakt. Of een telefoonfabrikant die via email gratis mobieltjes aanbiedt.
Op het internet wemelt het van de verhalen, die heel goed waar zouden kunnen zijn, maar vaak een verzinsel blijken. Een hoax heet dat dan. En nu is er weer zo één. Een verhaal zo bizar, dat 't makkelijk om zo'n hoax zou kunnen gaan.
Je kan namelijk via internet een jachtgeweer richten en afvuren. En als het aan de Amerikaanse bedenker ligt, kan je dat geweer ook gaan gebruiken voor de jacht op wild. Het meest bizarre is nog wel dat deze website echt waar lijkt te zijn.
Als je 150 dollars betaalt kun je in Texas op dieren schieten. Prijsschieten met één muisklik.
En... het schijnt daar wettelijk nog allemaal te kunnen ook.......

Ik zou hier een heel verhaal over kunnen schrijven, maar ik heb voor iets dergelijk geen woorden over.